Na veel chaos en vertraging eindelijk in Sri Lanka

Deze reis wordt een gedenkwaardige reis, omdat de vliegreis naar Colombo nogal chaotisch is verlopen.

Op zondag 4 januari zijn we met de auto naar het van der Vlak hotel Schiphol gegaan, want daar kan de auto een maand blijven staan. We zouden 5 januari aan het begin van de middag vliegen, maar door de sneeuwbuien, die al op vrijdag waren begonnen liep het hele vliegverkeer in de soep. Bijna alle Europese vluchten waren al drie dagen gecanceld. Wij vlogen met Emirates en die vluchten waren met wat vertraging steeds doorgegaan. Dus wij de weg op naar het hotel. Dat ging eigenlijk wel prima, de weg was goed en als er een sneeuwbui was, reed het verkeer ongeveer met 60 km/u. We waren er om 4 uur in de middag. ’s Avonds zouden we met Fred en Marianne dineren, maar die hadden afgezegd ivm de voorspelde sneeuwbuien.

De volgende dag sneeuwde het hevig. Treinen reden her en der niet en de ochtendspits was chaos. Maar dat deed ons weinig, want wij hoefden alleen de shuttle bus naar het vliegveld te hebben. Onze vlucht zou volgens de berichten gewoon doorgaan. Maar in de shuttlebus kwamen de verhalen al los. Er zat een stel bij dat de dag ervoor in een KLM toestel naar Orlando zat. Het vliegtuig vertrok van de gate en moest alleen nog even de-icen. Het duurde 6 uur voor ze aan de beurt waren en toen het zover was, zei het cabinepersoneel, dat hun werkdag erop zat en ze niet wilden overwerken. Dus ging hun vlucht niet door en konden ze het zelf verder maar uitzoeken.

Het inchecken ging voorspoedig. Maar enkele uren daarna werd de vertrektijd steeds later. Het probleem bleef de de-icing capaciteit. Er werden steeds meer vluchten afgelast en er waren zelfs vluchten, waarbij iedereen al uren in het vliegtuig zat en vervolgens niet door gingen. Chaos dus. Maar om 7uur in de avond kwam onze Airbus380 ineens aan de pier. We moesten aan boord want de vlucht zou doorgaan. Er was druk gezet om het grootste passagiersvliegtuig, dat er nu bestaat te laten vertrekken. We vertrokken van de gate en moesten nog ruim een uur in de rij staan voor de de-icing. Uiteindelijk gingen we om 23.00 de lucht in, in plaats van 14.40.

Nou iedereen blij aan boord want er waren die dag 600 vluchten uitgevallen. Maar ja iedereen had we de aansluitende vlucht in Dubai gemist. Er waren heel veel Nederlanders aan boord en het vliegtuig zat helemaal vol.

Dus in Dubai aangekomen was voor iedereen de grote verrassing, hoe en wanneer vliegen we verder. We spraken meerdere mensen die ook naar Colombo gingen maar op verschillende aansluitende vluchten zetten, waaronder de onze. Het was een loterij waar iedereen naar omgeboekt zou worden. Onze vlucht zou om 4 uur ’s middags gaan, dus 8 uur wachten. Gelukkig had Emirates een hotel voor ons geregeld. We moesten wel Dubai in en dus door de douane. Maar dat ging makkelijk. Ook de shuttle bus vonden we na enig zoeken en vragen. Om 10 uur ’s morgens waren we in het hotel en konden meteen aanschuiven bij het ontbijt. Daarna naar de kamer om een tukje te doen, wat niet erg lukte. Om 12 uur mochten we ook meedoen met de lunch, maar het ontbijt zat net achter onze kiezen. Om 13.00 moest er uitgecheckt worden, maar net daarvoor kreeg Marianne een bericht van Emirates. Onze nieuwe vlucht was 3 uur vertraagd. Dus maar gevraagd of we langer onze kamer konden houden. Dat was goed. Om 15.00 toch maar naar de luchthaven gegaan, alwaar we een voucher kregen voor avondeten. Als het dan toch fout gaat kan je maar beter bij Emirates geboekt hebben, want die zorgen wel voor je. Uiteindelijk gingen we om 19.15 de lucht in.

Om 00.45 op 7 januari landden we eindelijk in Colombo (17 uur later dan gepland). We waren snel het vliegtuig uit en stonden als eerste bij de douane. Even kijken, visum was ok, dus hup door. Daarna kwam de bagage ook snel. Onze tassen hadden de chaos ook overleeft. We hadden nl ook gehoord over bagage die op Schiphol onder viaducten was gezet. En toen naar het pension, maar we moesten nog wel in de rij om te zien of je niets ongeoorloofd in je bagage had. Alle Sri Lankanen hadden flink ingeslagen in het buitenland. Steeds werden er mensen uit de rij gehaald voor controle. En toen werd ik ook aangewezen. Toen de man, die mij had aangewezen, al snel zag, dat ik een betrouwbare Hollandse man ben, mocht ik meteen de hele lange rij passeren en stonden we ineens in de aankomsthal. Marianne had Lea van de reisorganisatie al geappt op welke vlucht we zaten, dus ons welkomst comité was aanwezig. Alleen zat ons naambord vast gemaakt aan een leuning en stond erachter een man met een ander naambord. Maar hij was zo enthousiast dat hij ons moest hebben, dat Marianne meteen achter hem aan liep. Ik werd nog aangeklampt door een andere man, die zei dat hij ons kwam halen. Een stuk verderop kwamen we er gelukkig achter dat we achter de verkeerde liepen. Even later waren we op weg naar ons verblijf waar we om 02.30 aankwamen. Om 3 uur konden we eindelijk slapen.

Marianne maakte me om 9 uur wakker voor het ontbijt. Ik kwam bij uit een coma. Had ik deze nachtmerrie nu gedroomd of was het echt gebeurd. Het was toch echt, maar aan de verhalen in de krant te zien kan het veel erger. In de middag even naar het strand gegaan en inkopen gedaan. Het is vochtig heet. Om 16.00 werden we opgehaald door een tuktuk. Die bracht ons naar een door de Hollanders gegraven kanaal om een boottochtje te maken. De chauffeur slalomde door het verkeer, ondertussen druk met zijn telefoon bezig. We hadden een privebootje met gids en stuurman. Het was een leuk tochtje door de kanalen, langs mangrove bosjes en ingestorte huizen. Een maand geleden is hier zoveel regen gevallen dat er overal overstromingen waren en aardverschuivingen. Het water had hier 6 meter hoger gestaan. Overal waren er vogels te zien die niet snel wegvlogen. Er waren diverse soorten reigers, bijeneters, ijsvogels, aalscholvers, een uiltje, adelaars enz. Ook diverse keren een grote varaan gespot.

Daarna terug naar ons hotel waar Marianne een grote visschotel had besteld. Ik had alleen een heerlijk stuk tonijn. Marianne had krab, 6 reuze garnalen, tonijn steak, octopus, gigantisch veel. Maar ze heeft alles opgegeten. Morgen naar het volgende oord Anuradhapura.