Boeddha's en jungle

Polwaththa eco lodge

We zitten nu echt in de bergen van Digana en weer midden in de jungle in de buurt van Kandy. De regen is voorlopig voorbij. Er wordt voor de komende week zonnig weer opgegeven. De temperatuur is nu ca.26oC. Wel lekker dus, maar in de zon is het wel heet.

Gisteren zijn we door een druk gebied gereden met meerdere dorpen. In Dambulla maakten we een tussenstop om de Dambulla grot tempels te bezoeken, die zich bevinden in een 150 hoge magma rots. Eerst moesten er 400 treden genomen worden. In 5 grotten waren vele boeddha’s uit de rots gehakt. Boeddha was in alle standen te zien. Op het plafond waren mooie schilderingen te zien tot wel 2000 jaar oud. Dit was echt prachtig om te zien. Om 10.30 werden de grotten afgesloten voor een ceremonie. Na een kwartier wachten ging alles weer open. Het was erg druk met toeristen, maar in de grotten konden we wel alles goed bekijken. Bovendien hadden we een prachtig uitzicht op de omgeving. Na deze tussenstop van 1,5 uur vervolgden we onze weg.

Omdat de weg naar onze overnachtingsplek te steil en ontoegankelijk was, werden we opgehaald door een jeep, die ons naar onze accommodatie bracht.

We hebben een simpel huisje in de jungle tegen de berg aan. Het is een eco lodge waar ze aan herbebossing doen (beetje vreemd, want het is echt wel dicht bebost/jungle hier. Je kunt hier als vrijwilliger aan het werk gezet worden. Maar dat doen wij natuurlijk niet. Nadat we de bagage in de hut hadden gezet zijn we meteen gaan wandelen met onze gids, die Charles van der Poorten heet. Hij heeft Belgische roots, maar ziet er als een Sri Lankaan uit. We liepen door het bos en door het nabije dorp. ondertussen vertelde Charles alles over bomen en planten, vooral over de vele specerijen, die hier groeien. Zo is de nootmuskaat rijp. Maar hier groeit ook gember, kurkuma, kruidnagel, peper, vanille, kaneel. Verder ook thee en koffie. Zowel de Robusta als de Arabica. En nog veel meer. Ze noemen dit hier de Kandy forest garden (omdat hier werkelijk alles groeit). Om de vanille te zien, moesten we even bij dorpelingen op bezoek. Dat vonden wij maar ook de dorpelingen leuk.

Toen we bijna terug waren zag ik dat Marianne een grote bloedvlek op haar broek had, ter hoogte van haar knieholte. Had een bloedzuiger haar te pakken genomen. De bloedzuiger had al de benen genomen, maar de wond bleef de hele avond bloeden. Toen ik mijn broek nakeek op bloedzuigers sprong er meteen een op mijn blote been en begon onmiddellijk te bijten. Gelukkig kon ik hem meteen pakken, maar het kleine wondje bloedde toch een beetje. Lekkere vakantie hoor.[e-1f62b]

Vandaag hebben we de wandeling van gisteren een beetje overgedaan en werden we overhoord door Charles. Eerst liepen we omhoog, vervolgens een heel stuk naar beneden over een smalle weg. Daarna werden we opgepikt door de jeep, die ons richting de waterval reed, waar we ook mochten zwemmen. De laatste kilometer gingen we weer lopen. Dat was een smal pad, dat her en der nog smaller was geworden door de hevige regen de afgelopen maand. Het laatste stukje was klauteren over de rotsen en boomwortels. De waterval was mooi, maar niet heel speciaal (maar ja, we zijn wel verwend [e-1f600]). Wel was het leuk dat er helemaal niemand was behalve wij. We waren niet van plan te gaan zwemmen, maar toen we een bloedzuiger zagen scharrelen, wilden we sowieso niet meer. Op een steen hebben we onze meegekregen lunch gegeten en zijn daarna terug gegaan. Daarna hebben we de rest van de dag rust. Uiteindelijk hebben we nog 8,7 km gelopen. We hebben hier wel lekker gegeten, een uitgebreid ontbijt en gisterenavond heerlijke gekruide kipfilet met frietjes (dat is wel lekker na een week rijst en noedels).