Wel mantaroggen, geen walvishaai

zondag 25 januari Dhangethi

Inmiddels zijn we in hotel Antares op het eiland Dhangethi van de Malediven aangekomen. Maar dat ging niet makkelijk. Gisteren zijn we om 03.00 opgehaald en naar het vliegveld gebracht. We hadden slecht geslapen, ondanks dat we al om 21.00 in bed lagen. Het was heel rustig op de weg, dus de chauffeur had het makkelijk en dus keek hij een soap op het navigatiescherm van de auto. Na 1,5 uur waren we op het vliegveld. Het vliegtuig van Air Sri Lanka vertrok precies op tijd. Na 1,5 uur vliegen landden we in Male de hoofdstad van de Malediven. Vanuit de lucht kon je Male mooi zien, een klein eiland, volgebouwd met flats. Via een mooie brug kwam je bij het vliegveld. De luchthaven is vrij nieuw en zag er netjes en modern uit. Onze tassen kregen we ook snel. Douane geen probleem, dus binnen een half uur stonden we buiten.

Maar toen begon het gedoe. We zouden opgewacht worden door iemand die ons naar de boot zou brengen. Er stonden wel honderd mensen met bordjes om iemand op te halen. Wij alle bordjes langsgelopen en nog een keer en weer, en weer….. Nee niets bekends te zien. Toen maar vragen waar de boot naar Dhangethi zou komen te liggen. Nou bij de bootpier, dat was makkelijk. Marianne was bij de informatiebalie aan het vragen. Nou die wisten ook niets. Dus wij naar de bootpier gelopen. Daar was het chaos. Boten legden aan, mensen werden snel ingeladen, evenals bagage en weg. Volgende boot. Wij wisten alleen dat onze boot om 11.00 uur ging, we hadden geen naam van de boot, geen ticket, helemaal niets en nergens was te zien waar een boot naar toe ging. Ook was nergens een schema of zoiets te zien. Er zijn hier honderden eilanden waar allemaal boten heen gaan. Uiteindelijk was Marianne het zat en ging Lea bellen in Sri Lanka. Die kreeg ze gelukkig aan de lijn. Lichtelijk gestrest zei ze waar we stonden en dat haar mannetje ons moest zoeken. Toen het even iets rustiger werd, kwam er een jonge man op ons af en hij was inderdaad degene die we zochten. Eind goed, al goed. Om 11.10 kwam de Erwina voor de kant en daar moesten we in. Aan niets kon je zien waar de boot heen ging. Nadat alles was ingeladen, zat de boot propvol met ca 25 personen. Na even rustig varen ging het vol gas naar het zuiden. De speedboot maakte veel herrie. Ook waren er een paar behoorlijke klappen op de golven. Dus een relaxt bootvaartje was het niet. Na ruim 2 uur varen deden we eerst een ander eiland aan.10 minuten verder was ons eiland. Daar aangekomen werden we opgehaald met een golfkar door de bazin van ons hotel. Dat lag maar 200 m verderop, Maar we waren toch blij met die kar, want het was aardig warm en we waren afgepeigerd.

Zodra we op onze kamer waren, hebben we eerst 2 uur liggen bijkomen. Tja we worden een dagje ouder. Om 16.30 kregen we een rondrit over het eiland van Aisha (de hotelmanager) met de golfkar. Het eiland is ongeveer een km lang en 300 m breed. De mensen zijn hele vrome moslims, waarbij de vrouwen behoorlijk ingepakt zijn. Ook voor de toeristen gelden kledingvoorschriften in het gebied waar de locals wonen. Er is een afgezet stuk strand, waar je in bikini mag liggen en mannen in hun blote bast. Iedereen is heel aardig en netjes. Alcohol is verboden. Nou voor mij geen probleem, want ik ben tegenwoordig al na1 biertje dronken. Voor Marianne ook niet, want die slaapt al na 1 wijntje. Na nog wat rondgelopen te hebben, zijn we gaan eten en vervolgens vroeg naar bed.

Na een goede nachtrust waren we vanmorgen weer helemaal fit. We hadden gisteren ook nog een snorkeltocht geregeld voor vandaag. Snorkelen met mantaroggen en de walvishaai. Dat was naar een ander stuk van deze atol. We waren met nog twee landgenoten uit Capelle aan de IJssel. Zij deden alleen de roggen. We stapten in een kleine speedboot die ons in een half uur op de juiste plek zou brengen. We hadden twee bemanningsleden. Na 10 minuten onderweg bleek dat de duikmeester zijn masker en flippers was vergeten. Dus weer terug. De boot was niet handig. Weinig bescherming tegen de zon en veel overkomend boegwater. Gelukkig zagen zij dat ook in en namen we een grotere speedboot. Daar was ruimte voor 25 man, dus hadden we met z’n vieren alle ruimte. Bij de 1e snorkel plaats aangekomen, zagen ze al snel mantaroggen. Hop wij overboord het water in. En ja daar was er een en nog een. Binnen no time waren alle bootjes uit de omgeving naar ons gevaren en was iedereen in het water gedumpt. Overal om ons heen spartelende mensen. De roggen waren wel goed te zien, maar ze bleven lekker op de bodem 10 m onder ons rondzwemmen. Dat leek me ook wel slim van ze. Even later was er een walvishaai gezien, dus wij het water uit om naar de volgende show te gaan. Helaas was de walvishaai er gauw vandoor gegaan en liet zich niet meer zien. We bleven heen en weer varen bij de plek waar hij gisteren en vandaag gezien was. Andere boten deden hetzelfde. En iemand was zelfs met een drone aan het zoeken. Maar helaas, de plankton etende haai was pleite. Toen zijn we nog bij het huisrif van een duur resorteiland gaan snorkelen, maar daar was niet veel aan. Op de terugweg zijn we weer gaan snorkelen langs een rif vlakbij ons eiland. Daar was het wel mooi. Door de stroming werd je langs het rif gedreven, dat steil naar beneden de diepte in ging. Warm en koud water wisselden elkaar af. Er waren veel mooie gekleurde vissen en ook wel wat koraal. Dit was leuk, maar daar hadden we niet zo ver voor hoeven varen. Met 5 minuten waren we thuis. ’s avonds zijn we nog gaan kijken, hoe de pijlstaartroggen en kleine haaien gevoerd werden in heel ondiep water en bij kunstlicht. Die hadden ook wel een halve meter doorsnee.

Maandag 26 januari Dhangethi

We zijn al weer gewend aan onze nieuwe verblijfplaats. Vandaag zijn we naar het verlaten resort eiland geweest. We werden met een klein bootje overgezet. Het was hooguit 300 m ver, maar er staat een sterke stroming tussen de eilanden.Het eilandje zag er op zich niet mooi uit, want het is een grote ruine van het resort dat er ooit was. Maar het uitzicht over de omgeving was prachtig. Vooral bij laagtij, wat het was, had het water allerlei kleuren van wit naar licht blauw, turqoise en donker blauw. Naar het 7 sterren resort aan de overkant vloog een watervliegtuig af en aan. Het verlaten resorteiland had een mooi snorkel rif, maar daar stond wel een sterke stroming. We liepen dan tot het punt, waar het rif steil naar beneden liep, zetten ons schrap tegen een steen en konden zo de mooie vissen zien. Het leek wel een groot aquarium. Na 3 uur werden we weer opgepikt en naar Dhangethi terug gevaren.