Weer geen walvishaai gespot

Woensdag 28 januari Dhangethi

Gisteren was een rustdag. We hebben op een stoel bij het dorpsplein en de pier op het strand gezeten. Er was niemand. De toeristen zaten allemaal op bikinibeach en de locals waren aan het werk. Je moest op dit strand iets meer gekleed zijn. Nou wij zaten toch onder een palmboom in de schaduw. En snorkelen doen we met een shirt aan tegen het verbranden door de felle zon. Hier was ook een leuk snorkel stukje met allemaal gekleurde vissen en een beetje koraal en anemonen. Naarmate het meer eb werd kwamen overal verschillende mooie blauwe kleuren in zee te voorschijn. De mensen zijn erg aardig en zeggen goedendag. De hoofdstraat heeft diverse souvenirs winkels en wat supermarkten. Het zandstrand is in de straten gewoon doorgetrokken. Gewoon af en toe even aanharken. We hebben 2 auto’s gezien, die al een tijdje stilstaan. Je hebt hier ook niets aan een auto. Wel heeft iedereen een brommer of scooter. In de namiddag gaan ze allemaal rondjes rijden. En natuurlijk roept de moskee op om 5 keer te bidden. Gelukkig staat de volume knop niet helemaal open. Alle bouwvakkers en hotel personeel komen uit het buitenland, vooral uit Nepal en Bangladesh.

Vandaag hebben we het er op gewaagd om nog een keer te gaan snorkelen met de walvishaai. We kregen korting. We hadden dezelfde grote speedboot als eerst, maar nu waren er wel 12 snorkelaars en 4 begeleiders. Twee begeleiders hadden lange krullende haren. De ijdeltuiten waren constant inde weer met hun haren tijdens het varen. De snorkelaars waren vooral Tsjechen en Spanjaarden. Eerst bij een ander eiland “Dighurah”nog 4 personen en een kind opgehaald. En toen full speed naar de woonplek van de walvishaai. Het was weer druk met allemaal patrouillerende bootjes. De mantaroggen werden snel gezien. Ze zwommen zelfs aan de opervlakte. Overal weer grote groepen snorkelaars in het water. Opeens was er een walvishaai gespot. Iedereen de boot in en naar de volgende plaats. Daar weer iedereen het water in en …… helaas de walvishaai was de diepte in gedoken. Aan boord komen ging steeds moeilijker doordat er een harde wind stond die de golven hoger liet worden. Maar nog maar een keer het water in en weer was het beest verdwenen. De laatste keer ging niet door want het werd te gevaarlijk. De golven werden steeds hoger en de bootjes schommelden hevig. En overal werden mensen het water in gekieperd. Vervolgens is er nog 40 minuten heen en weer gevaren, maar onze grote vis was verdwenen. Weer niet gezien !!!! Dan maar even rustig snorkelen achter een Bounty eiland en schildpadden bekijken. We werden overboord gezet bij een rustig stuk water maar meteen daarna pakte de stroming ons en dreven we de hogere golven in. Marianne en ik wilden meteen terug naar de boot, want er viel niet tegenin te zwemmen. Gelukkig kon onze gids de boot waarschuwen. Aan boord klimmen ging moeilijk, omdat de boot hevig heen en weer ging op de golven. Uitgeput kwam ons groepje van 5 terug aan boord. Dit was niet meer leuk. Na de rest opgepikt te hebben ging het in volle vaart weer terug. De boot maakte hevige klappen op het water. Vlak voor ons eigen eiland “Dhangethi” waren weer prachtige kleuren te zien in zee door het zakkende water. Om 14.15 waren we weer terug aan wal.

Morgen gaan we weer naar huis. Dat wordt een lange reis. Om 14.00 gaan we met de speedboot naar Male airport. Daar zijn we dan om ca 16.00. Dan wachten op onze vlucht naar Dubai die om 23.00 gaat. Op Dubai 6 uur wachten op de vlucht naar Amsterdam. In Amsterdam moeten we vrijdag 12.15 landen. Hopelijk gaat Trump Iran niet aanvallen, want dan zitten we ergens vast.

Iedereen die ons volgt: bedankt voor de leuke reacties en tot de volgende keer!