Het leven aan boord

Het schip de “Ortelius” heeft de sterkste ijsklasse en er kunnen 116 passagiers aan boord. We zijn nu met 113 personen aan boord. Ze komen uit alle windstreken, vooral Duitsers en Engelsen, maar ook Australiërs, Amerikanen en een stuk of 10 Nederlanders. De bemanning bestaat uit 2 Finnen, wat Filippijnen, 3 Nederlanders, 3 Oostenrijkers, een Duitser, een Deen, een Zweed, een Let, wat Engelsen en nog een paar nationaliteiten. Alles is strak georganiseerd. Het ontbijt is meestal van 8 tot 9 uur en bestaat uit een lopend buffet. Dan is er lunch om 12.30 tot 13.30, ook een buffet en het avondeten is meestal van 19.00 tot 20.00. ’S middags moet je een keuze maken wat je ’s avonds wil eten. Het eten smaakt prima en de porties zijn niet te groot. We hebben geen vaste tafel, waar we eten, maar gaan elke keer ergens anders zitten, waardoor we steeds weer met andere mensen in contact komen. Zodoende hebben we steeds leuke gesprekken.
Dan zijn er ’s morgens en ’s middag voordrachten over de dieren, die we kunnen zien of bv een lezing over de poolreis van Ernest Shackleton. Ook wordt elke dag het weer en de plannen voor de komende dagen besproken. Al met al worden we op zee ook aardig bezig gehouden.
Onze hut is klein maar prima. Een eigen douche en toilet, 2 aparte bedden en een bureau. We zitten op dek 5 vooraan aan stuurboord kant. De brug zit op dek 7. Het is bijna altijd mogelijk om op de brug te kijken. Er is ook een helicopterdek en een garage voor een heli, maar er is er nu geen aan boord. Er liggen nu kajaks opgeslagen. Als er interessante dingen te zien zijn worden we meteen gewaarschuwd om te gaan kijken en eventueel varen ze er naar toe. Zo was er vanmiddag een grote school bride walvis dolfijnen te zien. Dit zijn zwart/witte dolfijnen zonder rugvin. Volgens de bemanning zien ze dit soort dolfijnen bijna nooit. Morgen zijn we nog een volle dag op zee en de dag erna komen we bij South Georgia aan. Het weer vandaag was prima, in het zonnetje en uit de wind op dek kon je heerlijk zitten. 
Vanmiddag hebben we onze buitenste kleding en onze rugzakken moeten stofzuigen om te voorkomen dat we zaden of pollen mee aan land nemen, die daar niet thuis horen. De autoriteiten op South Georgia schijnen erg streng te zijn.