Eerste voeten op Antarctica

1 Maart 2019 Antarctica

Na al die heftige wind van de afgelopen dagen waren we wel toe aan wat rustiger weer. Vandaag is een prachtige dag geworden, zowel qua weer als wat we te zien kregen. We hebben onze eerste stappen op het vaste land van Antarctica gezet. Om 5 uur werden we al gewekt om de zonsopgang te bewonderen. Marianne ging meteen uit bed om de zonsopgang te aanschouwen. Ik wierp snel een blik door ons raam en besloot dat het niet zo bijzonder was om mijn bed voor uit te komen.
Na het ontbijt ging ons schip bij Brown Bluff ten anker. Om hier te komen moesten we de Antarctic Sound in richting de Weddellzee. Deze heeft als bijnaam Iceberg Alley. De hele morgen hadden we al ijsbergen gezien, maar nu waren er wel heel veel, zowel grote als kleine. Vervolgens stonden we weer in de rij om door de zodiacs aan land gezet te worden. Op het keienstrand werden we natuurlijk weer verwelkomd door onze pinguïn vrienden. Er waren vooral ezelspinguïns en adeliepinguïns. Eindelijk stonden we op het vaste land van Antarctica. Hiervoor maken we deze reis. Na een uurtje rond te hebben gelopen, stapten we in een zodiac om tussen de ijsbergen door te varen. Het was een mooie rondvaart. Er was nauwelijks wind en het zonnetje scheen heerlijk. Maar toch was het behoorlijk koud. Allereerst voeren we vlak langs een gletsjer. Eigenlijk is heel Antarctica een grote gletsjer. Daarna ging het tochtje naar een paar mooie ijsbergen.
In het begin van de middag werd het anker opgehaald en trakteerde de kapitein ons op een cruise vlak langs of een beetje door het pakijs. Her en der lagen er luipaardzeehonden op de ijsschotsen en ook wat Weddellrobben. Verder zagen we nog een eenzame orka iets verder weg.
Halverwege de middag zijn we nog op pad gegaan met de zodiacs en tussen het pakijs doorgevaren. Het was wel oppassen dat we niet door het ijs ingesloten werden. Omdat het weer begon te waaien was het ijzig koud. Hier en daar zagen we pinguïns op de ijsschotsen. En om alles compleet te maken kwam er een bultrug vlak langs zwemmen. Na een goed uur gingen we behoorlijk verkleumd terug naar de “Ortelius”. Omdat we tegen de wind en golven invoeren, kwam er ook behoorlijk wat boegwater over. Dus koud en nat kwamen we terug bij de boot. Maar dat mag je verwachten als je op expeditie gaat.