Port Lockroy

3 Maart

Weer een drukke dag. Cuverville eiland en Port Lockroy staan op het programma. Met de zodiacs werden we gedropt op Cuverville eiland bij Paradise Bay. Tussen de ijsschotsen door laverend kwamen we vlak voor het keienstrand een zeeluipaard tegen, die rondom en onder de zodiac zwom. Ook lag zo’n luipaard zeehond op een ijsschots. Hij had net een maaltje pinguïn achter de rug. Later zag een andere zodiac groep, hoe er een pinguïn te grazen werd genomen door een zeeluipaard. Op Cuverville eiland weer heel veel pinguïns, dit keer weer ezelpinguïns. Inmiddels zijn we wel een beetje pinguïn moe. Maar toen we op het strandje zaten te wachten op de zodiac cruise, was het toch wel weer leuk om al die pinguïns vlak langs je voorbij te zien waggelen.
Tussen de ijsschotsen door cruisend kwamen we alleen twee slapende bultruggen tegen. Ze drijven dan aan het wateroppervlak en spuiten af en toe een fontein de lucht in. Je mag ze niet storen. Maar vlakbij de “Ortelius” zat een actieve nieuwsgierige bultrug walvis. Hij kwam vlak langs gezwommen en liet ook even z’n kop zien. Na een paar rondjes om de zodiac hield hij het voor gezien. het was wel een prachtige ervaring. Ondanks dat het zonnetje een beetje doorkwam was het erg koud.

Vervolgens ging de reis naar Port Lockroy, via het nauwe Neumayer Channel. Hier brak de zon echt door en met wind mee was het heerlijk aan dek en genoten we van de mooie omgeving. Lage besneeuwde bergen, afgewisseld met zwarte rotsen en overal gletsjers die in zee uitkwamen. Overal dreven kleinere ijsbergen en ijsschotsen. Deze ijsbergen breken van de plaatselijke gletsjers af. De hele grote ijsbergen van soms wel meer dan een kilometer lang, die we eerder zagen, komen uit de Weddellzee en zijn bovenop kompleet vlak. Bij South Georgia zagen we de eerste. Port Lockroy bleek niet meer te zijn, dan een piepklein rotsig eiland vlak voor een enorme gletsjer. Op het eiland staan drie gebouwtjes, waarvan 1 gebouw een souvenier winkel plus museum is. Ondanks dat de groep passagiers in tweeën geknipt was, kon de winkel de hoeveelheid mensen niet aan. We moesten buiten wachten tussen de pinguïns, die hier zo gewend aan mensen waren, dat je ze bij wijze van spreken makkelijk kon aaien. In de shop een kaart gekocht en gepost aan ons zelf. Verder was er niets te doen. We mochten zelfs niet over het eilandje wandelen, alleen het korte stukje naar het aanlegpunt. Gelukkig kon je in de zon wachten. Port Lockroy was een wetenschappelijk onderzoek station, maar is nu alleen een toeristen attractie. Terug naar de Ortelius was de zon verdwenen en stond er een ijzige wind. We maakten nog een rondje langs de gletsjer op zoek naar wildlife. Er was niets, gelukkig zag ik in de verte de staart van een walvis, dus hop daar maar heen. Maar deze walvis liet zich niet meer zien. Gelukkig was er onderweg nog wel een zeeluipaard dichtbij in het water te zien.

’S avonds was er BBQ op het helicopterdek. Er waren allemaal lange tafels en banken neergezet en we werden verwelkomd met gluhwein. We waren wel in onze pooloutfit, want warm was het niet. Wel leuk met uitzicht op een grote gletsjer. De temperatuur is de hele reis rond het vriespunt, maar de wind maakt het soms erg koud. Helaas viel onze BBQ in het water, want het begon te regenen. Dus snel eten opeten en naar binnen.